2020… Bakens in die lewe


Die lewe is vol bakens. Tye in die lewe waar mens neig om te stop en te dink aan die verlede en aan die toekoms. Groot bakens en klein bakens.

Klein bakens is dinge soos oujaar en nuwejaar. Dit is die tyd wat mense meestal hulle nuwejaarsvoornemens maak. Alle voornemens word in ‘n mate gemaak omdat mense dink dat daar iets kort in hulle lewens. So hulle moes terugkyk oor die jaar of jare wat verby is, en nou wil hulle iets anders doen in die jaar wat voorlê.

Elke jaar se verjaarsdag is ook vir mense so ‘n kleiner baken van dink oor die lewe.

Dan is daar groter bakens.

Om een of ander rede is ‘n 16de verjaarsdag ‘n spesiale baken. Dink maar aan die gesegde “sweet 16”. Die 18de verjaarsdag is ook ‘n belangrike tydstip. Dit is die jaar waarin meeste mense matriek skryf en dus hulle skoollewens afhandel. Dit is dus ‘n goeie tyd op ‘n groot oorgangstydperk te vier.

Ander bakens wat gebruik word om te dink oor die verlede en die toekoms, is 30ste, 40ste, 50ste, 60ste, en tot 100ste verjaarsdae. Hierdie is almal redelike spesiale tye in mense se lewens oor die algemeen. Seker alles te doen met 10 jaar. Daar is baie dinge wat mens kon bereik het in die 10 jaar tevore, en dit gee mens weer geleentheid om te dink wat alles bereik kan word oor die volgende 10 jaar.

2020 is vir my so ‘n jaar.

Op 14 Augustus 2020 word ek 40 jaar oud. 480 maande. 2087 weke. 14609 dae… Dit is blykbaar ‘n groot baken in die lewe. Ek gaan so bietjie skryf oor die 40 lesse oor die lewe wat ek geleer het in my lewe tot dusver. Ek is ook besig om so ‘n lysie te maak van my 40 gunsteling liedere. Ek het al oor so paar daarvan gepost.

In 1999 het ek betrokke geraak by ‘n gemeente in Rustenburg se jeugbediening. Ek het eintlik net bygewoon. In Desember 1999 was ek vir die eerste keer ‘n (geestelike) leier gewees by ‘n jeugaktiwiteit. So ek sal hierdie jaar, en spesifiek in Desember 2020, my 21ste jaar in jeugbediening vier. Ek gaan so bietjie skryf oor lesse wat ek geleer het in jeugbediening. Dalk kom ek selfs uit by 21 lesse!

In 2000 het ek by daardie gemeente se jeugbediening betrokke geraak as ‘n leier en organiseerder van aktiwiteite. Ek was eintlik maar nog ‘n beginner gewees as leier. In September 2000 het ons ‘n jeugweek gehou by die gemeente. Ek was een van die organiseerders daarvan. Vreemd genoeg het ek tot by daardie jeugweek nog nie ‘n actual lewende verhouding met die Here gehad nie. Die Donderdag-aand van daardie week, die laaste aand van die jeugweek, het ek gedoen wat algemeen bekend is in Christen-kringe: Ek het my hart vir die Here gegee. Dit was natuurlik nie so ‘n bekende verskynsel in die kerkgroep waarin ek betrokke was nie. Ek het nie geweet wat volgende moet gebeur nie. Daar was ook geen opvolgprogram nie, so ek het niks geweet van “geestelike groei”, en wat om te doen om geestelike te groei nie.

In 2002 het ek Diensjaar gaan doen. September 2000, sê ek altyd, was my eerste bekering. In 2002 het ek my tweede bekering gehad. Ek het in hierdie jaar eintlik geleer van geestelike groei, en dat daar dinge is wat ek kan en moet doen om meer bewus te raak van die Here se teenwoordigheid in my lewe.

2020 is dus 20 jaar sedert my “eerste bekering” en 18 jaar sedert my “tweede bekering”. Ek gaan kyk of ek 20 lesse oor geestelike lewe en/of Christenskap wat ek geleer het kan neerskryf.

In 2020 sou ek by my 18de jeugweek in Kinross gewees het. Dit beteken dat ek die mense van Kinross, Evander en Secunda al 18 jaar ken. Ek ken ook my beste vriend, Werner Marx, sedert 2002, dus 18 jaar!

Tot dusver sien ek heelwat belangrike jaartellings: 40, 18, 20 en 21. Alles nogal redelike baken-tydperke.

My laaste baken waaroor ek dalk gaan skryf, is ‘n baie korter tyd. My legitimasie-datum was 8 November 2018. November 2020 sal 2 jaar wees. 27 November 2020 sal 750 dae wees sedert my legitimasie. Ek maak hierdie sommer ook ‘n baken in my lewe. Ek hoop dat ek op daardie dag reeds aangestel is as predikant in ‘n gemeente.

Hierdie jaar, 2020, het ek meer tyd as wat ek ooit gedink het ek sou hê om te dink aan die verlede en oor die toekoms. Hierdie jaar, 2020, sal dan vir my ‘n jaar wees waarin ek sommer net dink oor my lewe.

Daar is ‘n lied wat sê, “It’s my party and I’ll cry if I want to.” Ek bely, so voordat ek gaan begin post oor my nadenkingstyd: “It’s my blogsite, and I’ll write what I want.”

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Jeugdag 2020 in Suid-Afrika


16 Junie in Suid-Afrika is Jeugdag. Dit is die dag waarop die Soweto jeug oproer van 16 Junie 1976 herdenk word.

Protesaksies in nie-blanke skole (“African” skole) het reeds in 1974 begin. Dit het begin nadat Afrikaans en Engels verpligtend geword het as tale van onderrig in skole. Vandag is daar Afrikaanse groeperinge wat dit nie kan hanteer as skole en universiteite Engels verkies as primêre onderrigmedium nie. In die 1970’s in kinders wie se moedertale Tswana, Zoeloe, Xhosa, ensovoorts is, basies forseer om in Afrikaans en Engels onderrig te word.

Op 16 Junie 1976 het tussen 3000 en 10000 skoliere vredevol gemarseer om te betoog en te protesteer teen die regering se taal-beleid. Die betoging moes eindig by ‘n saamtrek by Orlando Stadion. Oppad daarheen, is hulle gekonfronteer deur swaar bewapende polisie, wat traangas en later lewende ammunisie afgevuur het na die betogende skoliere. 176 skoliere was klaarblyklik vermoor, alhoewel sommiges meen dat die hoeveel tot 700 was. Omtrent 4000 is beseer.

Dit is waarom Jeugdag gehou word.

Die opstand het in Soweto begin, maar het vinnig regdeur die land versprei, en het tot die volgende jaar gehou. Die nagevolg van die gebeure het groot gevolge gehad vir die Apartheidsregering. Beelde van die polisie wat op vreedsame betogende skoliere skiet, het gelei tot ‘n internasionale afkeer teenoor Suid-Afrika, soos wat hulle brutaliteit blootgestel is.

Voornemens vir … die toekoms


So ruk terug, so paar dae voor of dalk so paar dae na die groot lockdown in Suid-Afrika begin het, lees ek op iemand se Facebook status iets oor 2020 wat vinnig op die persoon was. Hy wou nog ‘n klomp dinge doen voor die nuwe jaar begin het. So hy kon nou die 21 dae (die oorspronklike lengte van die lockdown) gebruik om weer Desember vakansie te hou en homself voor te berei. En dan, op 17 April, vir almal Happy New Year boodskappe stuur.

Dit het my laat dink… Iets wat ek nog wou doen, was om my lys van nuwejaarsvoornemens te deel. Dit is nou al amper 2 maande na die einde van die sterkste fase van die lockdown. Dit is mos toe uitgereik tot 30 April. Op ‘n manier was 4 Mei vir ‘n klomp mense – nie baie nie! – amper soos die aanbreek van die nuwe jaar. Soos aan die begin van meeste nuwe jare, is die eerste 2 weke meestal ‘n stadige her-begin van hulle lewens na die lang Desember vakansie.

Ek sal dit ook gebruik as ‘n baken, as ‘n nuwe jaar geleentheid. Daarom het ek my lys van nuwejaarsvoornemens gemaak. My “nuwe jaar” het nog nie regtig begin nie. Ek is, in effek, nog in die eerste twee weke na nuwejaar. Wat nou volg, is wat ek reeds geskryf het oor my nuwejaarsvoornemens, met aanpassings van die lys.

Hierdie is egter nie, streng gesproke, een van dáárdie lyste nie… Jy weet? ‘n Lys van nuwejaarsvoornemens. Daardie lyste werk in elk geval nooit nie. Ek noem hierdie lys “my lys van voornemens vir die nabye toekoms”. En met “nabye toekoms”, sê ek eintlik “iewers voor die einde van 2022”.

Ek sou dit seker ‘n bucket list kon noem. ‘n Bucket list het egter nie items wat oor tyd aangaan nie. Tensy dit iets is soos “bly in New York vir 3 weke”. Sodra jy 3 weke in New York gebly het, kan jy dit afmerk op jou lys. Soos jy sal sien, sal een van die items op hierdie lys wees dat ek ten minste 3 boeke per maand wil lees. Ek dink nie dit is ‘n bucket list item nie, omdat ek nie net 3 boeke in een maand wil lees, en dan is dit afgehandel, nie.

Hoekom ‘n lys van voornemens vir die toekoms? Ek wil so bietjie druk van my afhaal, deur myself bietjie buigsaamheid te gee om hierdie doelwitte te bereik, maar dit ook ‘n oop lys hou, sodat ek items kan byvoeg. Ek gaan probeer om nooit items van hierdie lys af te haal nie.

Hier is die lys…

  1. Ek wil hierdie jaar baie graag begin as predikant in ‘n gemeente. Ek hoop om ‘n voltydse pos iewers te kan kry. Ek het gestudeer om ‘n predikant in die NG Kerk te word, omdat ek glo dat ek geroep is vir die NG Kerk. Hierdie een is in effek heeltemal buite my beheer. Hierdie is egter steeds ‘n massiewe hoop en gebed vir my, so ek plaas dit heel bo aan my lysie van voornemens. Ek hoop regtig dat dit sal gebeur voor die einde van 2020.
  2. Ek wil meer boeke per jaar lees. My mikpunt is ten minste 3 boeke per maand. Dit is net ‘n mikpunt. Ek wil ook meer verskeidenheid boeke as meestal Star Trek boeke lees. Lees gerus oor die boeke wat ek gelees het in 2019 hier.
  3. As deel van voorneme nommer 3, wil ek iets soos ‘n “reis saam met boeke” neem. Ek het al hieroor geskryf, en sal daardie spesifieke skrywe binne die volgende paar dae post. Kyk maar uit daarvoor. (Ek sal ‘n link na daardie skrywe in die comments plaas sodra ek dit gepost het)
  4. Ek wil ook baie meer blog. Ek wil probeer om ten minste 2 keer per week iets te plaas. Enigiets. Van skrywe oor iets wat op hierdie voorneme-lys is, of oor sommer net iets lukraak (dis een van my gunsteling Afrikaanse woorde, wat “random” beteken, as ek reg is). Maar ek wil nie net skryf nie. Ek wil goed skryf. So ek hoop daar daar iemand tussen al my lesers is wat my op ‘n stadium bietjie sal raad gee oor my skryfstyl.
  5. Ek wil werk aan my gesondheid. Die laaste keer wat ek op ‘n skaal was – aan die begin van 2020 – het ek omtrent 105.2kg geweeg. Ek wil baie graag onder 90kg weeg op 31 Desember 2020. Hierdie is een van die doelwitte wat ek regtig graag aan die einde van 2020 wil bereik, daarom noem ek hierdie datum hier. Ek gaan bietjie meer gesonde alternatiewe soek vir die kos wat ek huidiglik eet, en minder ongesonde kossoorte eet. Ek sal deur die loop van die jaar bietjie hieroor ook post.
  6. Ek stap huidiglik so 1.5km 4-5 keer per week. Ek het ook so drie weke gelede begin met ‘n oefening wat aangebied word deur Team Body Project. Ek wil graag fikser wees teen die einde van die jaar, en dalk selfs begin draf op ‘n gereelde basis.
  7. Ek wil baie graag leer kitaar speel in 2020. In die nabye toekoms sal ek hopelik so 3-5 liedjies kan speel, selfs al is dit nie wonderlik nie. Dalk liedjies soos “Amazing grace” en “Stille nag”.
  8. Ek is besig om navorsing te doen oor foto’s verkoop. Ek wil kyk of ek nie dalk so bietjie meer van ‘n inkomste te kry uit my stokperdjie van foto’s neem nie. Ek sal bietjie meer skryf hieroor oor die volgende paar dae.
  9. Ek wil ook werk aan my bonsai versameling. Ek het so 6 spekboompies wat ek bonsai spekbome wil maak. Hierdie boompies staan al ‘n ruk lank op my stoep. Ek wil myself egter nie beperk tot spekbome nie. Ek hoop om in die nabye toekoms met ten minste ‘n paar ander soorte bome ook te begin.
  10. Ek is baie lief vir koffie. Ek wil leer om koffie soorte beter te leer ken en van mekaar te onderskei. Ek wil weet hoe om koffie te beskryf, en selfs oor my ervaringe daaroor te begin blog.

Daar het jy dit nou. Hierdie is sommer net so ‘n paar goed waaraan ek wil werk. Ek sal bietjie daaroor post in die komende weke, maande, en jare. Kyk ook uit vir uitbreidings op hierdie lys.

My gunsteling liedere, Deel 3: Amazing grace (50 lande, 50 stemme, 50 tale)


Ek het reeds geskryf oor die hoeveelheid weergawes wat ek het van die lied “Amazing grace”. Twee weke gelede het ek nie geweet van een weergawe van hierdie lied nie. Dit is ‘n weergawe wat opgeneem is met 50 stemme in lande wat deur die Covid-19 virus beïnvloed is.

Amazing grace 4

Hier is ‘n link na die video wat gemaak is. Dit wys die lande wat betrokke is, en verskillende tale – ek neem aan 50 tale, maar sekerlik nie elke taal van elke land nie – van die lande word verteenwoordig. Dit is ‘n baie treffende weergawe. Geniet dit.

 

My gunsteling liedere, Deel 2: Amazing grace (Tree63 live weergawe)


 

Ek het gister geskryf oor “Amazing grace”. Dit is gemaklik my gunsteling lied. Ek het baie verskillende weergawes van die lied.

Een van die weergawes wat ek het, is ‘n live weergawe wat deur Tree63 opgeneem is.

  1. Through many dangers, toils and snares
    I have already come
    It was grace that brought me safe this far
    And grace will lead me homeTree63 Worship Volume one album cover
  2. Amazing grace, how sweet the sound
    That saved a wretch like me, like me, yeah
    I once was so lost, but now I’m found
    Was blind, but now I see
  3. When we’ve been here ten thousand years
    Bright shining as the sun
    We’ve no less days to sing God’s praise
    Than when we first begun
  4. When we’ve been here ten thousand years
    Bright shining as the sun
    We’ve no less days to sing God’s praise
    Than when we first begun
  5. We’ve no less days to sing God’s praise
    Than when we first begun
    Hallelujah

 

My gunsteling liedere, Deel 1: Amazing grace


Hierdie lied, “Amazing grace”, is maklik my gunsteling lied. Ek hou so baie van hierdie lied, dat ek ‘n versameling weergawes van meer as 120 van hierdie lied het. Selfs musiekante en genres waarvan ek NIKS hou nie, is deel van hierdie versameling. As iemand vir my ‘n boeremusiek weergawe van die lied sou gee, sou ek dit deel maak van my versameling. Natuurlik luister ek nie noodwendig ewe gereeld na al die weergawes nie.

Ek het selfs die fliek met die title “Amazing grace”, wat in 2006 uitgekom het.

Vir hierdie inskrywing, het ek besluit ek wil net die woorde van die lied met julle deel.

“Amazing grace” is ‘n lied wat geskryf is in 1779 geskryf deur John Newton.

 

  1. Amazing grace! How sweet the sound
    That saved a wretch like me!
    I once was lost, but now am found;Amazing grace 2Was blind, but now I see.
  2. ’Twas grace that taught my heart to fear,
    And grace my fears relieved;
    How precious did that grace appear
    The hour I first believed.
  3. Through many dangers, toils, and snares,
    I have already come;
    ’Tis grace hath brought me safe thus far,
    And grace will lead me home.
  4. The Lord has promised good to me,
    His Word my hope secures;
    He will my Shield and Portion be,
    As long as life endures.
  5. Yea, when this flesh and heart shall fail,
    And mortal life shall cease,
    I shall possess, within the veil,
    A life of joy and peace.
  6. The earth shall soon dissolve like snow,
    The sun forbear to shine;
    But God, who called me here below,
    Will be forever mine.
  7. When we’ve been there ten thousand years,
    Bright shining as the sun,
    We’ve no less days to sing God’s praise
    Than when we’d first begun.

 

Die woorde van hierdie lied is grotendeels waarop ek my Teologie en bediening as predikant bou. Ek is gered deur genade, nie deur my goeie werke nie en ten spyte van my “slegte werke”. Ek hoop dat dit die boodskap is wat altyd die goue draad is in boodskappe wat ek deel met mense. Ek hoop om nooit veroordeel te word deur mense nie, en ek hoop dat ek in mmy boodskappe en lewenswyse nooit sal oorkom as iemand wat ander veroordeel nie. As ek ooit fouteer in my interpretasie van die Bybel of enige gedeelte van die Bybel, hoop ek om te fouteer in die rigting van genade…

My musiek-voorkeure


So paar weke terug het ek myself indirek uitgedaag op Facebook om die tien albums te plaas wat my musiek-geskiedenis gevorm het. Ek het tot by nommer 6 gekom.

Die ses albums wat ek gedeel het, is:

  • “5” – Louis Brittz
  • “Worship” – Michael W. Smith
  • “Left of the middle” – Natalie Imbruglia
  • “Dreams: The collection” – The Cranberries
  • “Throwing copper” – Live
  • “OK computer” – Radiohead

Ek weet nie of ek nog albums kan byvoeg nie. In hierdie uitdaging het ek besef hoe vreemd my musiek-voorkeure is. Eintlik weet ek dit al lank, maar ek besef nou dat ek nie noodwendig tien albums kan lys wat werklik die vorming my musiek-geskiedenis kan beskryf nie.

Eerstens kan ek nie regtig sê watse genre van musiek ek noodwendig verkies nie. Ek weet nie eers in watter genre al die musiek waarvan ek hou ingedeel word nie. Ek weet nie wanneer musiek rock of pop is nie. Ek is redelik seker wanneer musiek gesien word as gospel, maar ek mag selfs daaroor verkeerd wees! So as ek ‘n liedjie hoor, sal ek nie die genre erken nie.

Ek wonder hoekom ek nie tien albums kan saamstel nie. Dit is dalk waar die vreemde aspek van my musiek-voorkeure ter sprake kom. Dalk is ek die enigste een wat dink my musiek-voorkeure is vreemd.

Ek hou van baie sangers, sangeresse en bands. Ek hou byvoorbeeld van Louis Brittz, Alanis Morissette, Michael W. Smith, Natalie Imbruglia, Live, Casting Crowns, Third Day, Counting Crows, Cranberries, en baie meer. Net omdat ek hou van hierdie musiekante, beteken dit nie dat ek van al hierdie musiekante se liedjies hou nie. Dalk is daar ‘n paar musiekante waarvan ek hou wat rock musiek maak. Dit beteken nie dat ek outomaties ‘n rock-musiek aanhanger is nie.

Ek dink nie daar is een enkele musiekant wat al ‘n album vrygestel het wat ek eerlikwaar elke liedjie op daardie album van hou nie.

Ek is nie baie lief vir Afrikaanse musiek nie. Dit weet ek. Ek luister meestal Afrikaanse gospel musiek. Dit beteken egter geensins dat ek na alle Afrikaanse gospel musiek luister nie.

Ek is nie baie lief vir Afrikaanse musiek nie. Dit beteken egter nie dat ek geen Afrikaanse musiek (buiten gospel) luister en selfs daarvan hou nie.

Daar is sommige musiekante van wie ek glad nie hou nie. Maar soms verbaas ek myself as daar een of twee van hulle liedjies is waarna ek ook graag luister.

Ek hou niks van boeremusiek nie. Skies. Ek weet Afrikaanse mense sal my seker nou haat oor hierdie erkenning.

Ek kan instrumentele en klassieke musiek luister, maar nie vir lank nie. Net omdat ek hou van Mozart en Beethoven, en enkele ander komponiste, beteken nie dat ek vir ure daarna kan luister nie. Ek is nie ‘n groot fan van koor- en operamusiek nie. Dit beteken egter nie dat ek glad nie daarna luister nie. Veral koormusiek, sal ek luister as ek mense in die koor ken.

Daar is enkele liedjies wat ek sal luister, maak nie saak wie dit sing nie en maak nie saak wat die genre van die weergawe is nie. Een van daardie liedjies is Amazing grace.

Ek wil more (1 Junie 2020) begin om liedjies te noem waarvan ek veral hou. Elke dag een liedjie. Sover as moontlik sal ek die liedjie, die musiekant, en die album waarop die liedjie verskyn, deel. So kyk gerus uit daarvoor. Ek gaan blog daaroor, en dit ook deel op my Facebook, Twitter en Instagram blaaie. Ek het ook TikTok (ek weet nie heeltemal hoe di twerk nie), en dalk deel ek dit daar ook.

Inperking, staat, godsdiens, gesinwees, en ek


Vandag is dag hoeveel ook al van inperking.

Daar is hierdie siening dat mense sosiale wesens is. Mense is groepswesens. Ek vermoed dat selfs diep introverte sal saamstem hiermee. As introvert, weet ek dat ek nie konstant tussen mense wil of kan wees nie. Tog smag ek daarna om tussen mense te wees by tye.

Ons lewe in ‘n tyd van sosiale media. Media wat blykbaar help om mense aan mekaar te verbind.

Ons lewe ook nou in ‘n tyd van afsondering as gevolg van ‘n pandemie genaamd Covid-19.

Hierdie tyd van sosiale media en hierdie tyd van afsondering kom bymekaar. Ons sien di took op verskillende maniere.

In ons godsdiensbeoefening sien ons dit.

  • Gemeentes saai hulle dienste uit op verskillende sosiale forums. Kerke saai lewendig uit oor Facebook en en ander sosiale platvorms.
  • Kerke stel boodskappe beskikbaar op Facebook en Youtube.
  • Gemeentes en gemeenteleiers stuur boodskappe via WhatsApp.
  • Vergaderings word gehou via Zoom en Skype.

Gesinne behou kontak met gesinslede op verskillende maniere – deur WhatsApp en Facebook, om maar net twee maniere te noem.

Regerings regoor die wêreld hou inperkingsmaatreëls in stand op verskillende maniere. Fisies is daar afstand tussen mense.

Deur middel van sosiale platvorms probeer organisasies kontak hou met hulle lede. Gemeentes met hulle lidmate. Gesinne met gesinslede. Regerings met hulle bevolkings.

As daar egter een ding in hierdie verband is wat ek agter kom, is dit dat sosiale media toe al die tyd regtig nie effektief is om sosiale verhoudings in stand te hou nie. Oogkontak is belangrik. Face-to-face is nodig.

Nagmaal- en begrafnisbediening via sosiale media voel nie reg nie. Nagmaal is immers ‘n gemeenskapsmaaltyd. Begrafnisse is geleenthede om sigbare medelye te betoon met mense.

Ek het reeds genoem dat ek ‘n introvert is. Mense wat my goed ken, weet dat ek eintlik ‘n sterk introvert is. As so ‘n diep introvert, is WhatsApp en Facebook en YouTube nie genoeg nie. En so awesome soos wat ‘n Zoom vergadering is – dit is meer “lewendig” – is selfs Zoom nie genoeg nie. Ek smag na face-to-face interaksie met mense.

Waar bevind jy jouself in hierdie opsig? ‘n Mens, ‘n sosiale wese, tydens inperking.

My roepingsbelewenis


Waarom spesifiek die NG Kerk?

Hierdie vraag, of variasies van hierdie vraag, word die laaste paar maande so nou en dan vir my gevra. Daar is verskillende redes vir hierdie vraag. Dalk skryf ek eendag daaroor ook.

Aan die einde van 2019 het ek begin om my roepingsbelewenis aan die einde van my CV bygevoeg. Ek wil graag daardie roepingsbelewenis hier plaas. Dit vertel my verhaal in hierdie verband tot aan die einde van 2006. Ek het in 2007 Teologie begin swot.

 

Ek wil graag ‘n paar paragrawe deel van my roepingsbelewenis.

As kind het ek groot geword in ‘n gemeente wat baie wetties van aard was. Ek was baie voorskriftelik teenoor die kinders in die omgewing waar ek groot geword het. Tot in so ‘n mate dat hulle my die spot-naam “dominee” gegee het. As ek terugkyk in my lewe, dan sien ek dit as ‘n manier waarop die Here my toe reeds geroep het om predikant te word.

In die gemeente waarin ek groot geword het (in Rustenburg), was lidmate egter nie geleer oor “stem van die Here” en hoe Hy met mens kan en wil praat nie. Dalk onthou ek dit net nie regtig nie, of dalk is daar net nie sulke goed ingewerk in die Sondagskoolmateriaal vir laerskooljeug nie. Of dalk het ek dit net nie verstaan nie.

Ek het belydenis van geloof afgelê in hierdie gemeente. Maar ek het nie regtig verstaan waaroor die “Christelike lewe” gaan nie.

Na matriek (1998) het ek een jaar gaan swot by Universiteit van Pretoria (Tukkies): ‘n BCom rigting. Ek het egter nie baie goed gedoen nie. Ek moes my studies staak, as gevolg van swak uitslae.

In daardie jaar (1999) het ek in ‘n NG gemeente beland vir een of ander spesiale diens. Dit was een naweek wat ek by die huis was in Rustenburg. My ma was vasbeslote dat ons in die kerk moet wees vir hierdie spesifieke diens. Die gemeente waarin ek groot geword het, asook die gemeentes in daardie kerkgroep, het nie ‘n diens gehad daardie dag nie. Ek het aanvanklik gevoel ek is op die verkeerde plek. Om een of ander rede het ek gevoel dat die NG Kerk eintlik “die vyand” is (Ek het groot geword in ‘n Gereformeerde Kerk.). Ek weet tot vandag toe nie waarom ek so gevoel het nie. Ek kan nie dink dat daar ooit regtig so iets vir my geleer is nie!

Die predikant het daardie oggend die lidmate verwelkom, gevra wie kuier, en gevra dat die lidmate van die gemeente die besoekers moet verwelkom. ‘n Man en sy vrou (later sou ek hoor dit was een van die predikante se ouers) en opsetlik geskuif van een kan van die bank na die ander kant om nader aan ons te kom sodat hulle ons kon voel. Ek onthou ek was redelik beïndruk met hierdie moeite wat gedoen is om ons welkom te laat voel in hierdie “vyand-kerk”.

Op aandrang van my ma het ek betrokke geraak in hulle jeugbediening. In die beperkte mate wat ek daardie jaar kon, omdat ek nog in Pretoria was deur die week, het ek betrokke geraak. Seker so een keer elke tweede of derde naweek (wanneer ek huis toe gegaan het).

Aan die einde van die jaar het ek ‘n graad 7 kamp bygewoon as groepleier. Dit is by hierdie kamp waar my liefde vir jeugbediening begin het.

In 2000, terug in Rustenburg, het ek meer betrokke geraak by die NG kerk, spesifiek by die jeugbediening, maar ook op ander manière. Ek het in daardie jaar volle lidmaat geword by die kerk. NG Bergsig gemeente.

In daardie jaar het ons ‘n jeugweek begin organiseer. Vir September 2000. Dit was ironies dat ek deel was van die groep organiseerders, omdat ek nie eintlik ‘n verhouding gehad het met die Here nie. Dit was aan die einde van die jeugweek – die laaste aand – wat ek my “hart vir die Here gegee” het. Op daardie stadium het hierdie gemeente ook nie eintlik iets soos ‘n opvolgprogram gehad nie. Daar was nie ‘n groep vir nuwe bekeerlinge, of so iets, waarheen ek kon gaan nie.

Ek het ook nie eintlik besef ek het so iets nodig nie. Ek het vir die volgende klomp maande effens rondgedobber, nie mooi geweet van Bybel lees en bid en sulke tipe basiese goed vir geestelike groei nie.

In 2002 het ek ‘n geleentheid gehad om Diensjaar te doen deur VCSV. Ek was deel van ‘n laerskoolspan gewees. Aan die begin van daardie jaar het ek begin leer van Bybel lees en bid en ander mense dien en ander goed doen om te help om geestelik te groei. Voorheen sou ek Bybel lees, maar omdat die dominee gesê het ek moes… In daardie tyd, sê ek gewoonlik, dat ek my tweede bekering gehad het – ek het my lewe vir die Here gegee.

Na Diensjaar het ek een jaar lank los werkies gedoen. Ek was ook weer terug in Rustenburg, en by NG Bergsig, waar ek my vrywillige werk in die jeugbediening hervat het.

In 2004 het ek begin werk by HS Rustenburg. By die kerk het my fokus ook al hoe meer geskuif vanaf junior jeugbediening na senior jeugbediening toe.

Ek het gewerk deur ‘n maatskappy genaamd Kohin, wat jeugwerkers by skole plaas. In my desperaatheid en hass om by die spesifieke skool te werk, was ek bereid om vir omtrent ‘n derde van die “salaris” te werk wat die maatskappy betaal het.

In my derde jaar by die skool (2006) het dit begin moeilik gaan, finansieël gesproke. Ek glo een manier waardeur die Here praat met my, is omstandighede. Omtrent in die middel van daardie jaar het ek begin voel die Here sê ek moet vir predikant gaan studeer. Herinneringe aan daardie spot-naam wat ek gekry het by die kinders in my omgewing het by my opgekom. Die finansies het ook by my begin spook. Kohin het vir my gesê ek moet oorweeg om na ‘n ander skool toe te gaan. Ek was bereid om dit te doen, behalwe daarvoor dat ek begin voel het die Here roep my vir voltydse bediening as predikant.

Finansies was egter ‘n werklike probleem. Ek het begin “deals” maak met die Here.

Eerste “deal”: Ek wil eers my werk klaar maak met die graad 10 groep waarmee ek werk op daardie stadium. So, in effek, “Here, wag net so twee jaar…”. Maar dit het nog moeiliker gegaan met my finansies.

Tweede deal: As die finansies reg is, sal ek gaan studeer. Ek was bereid om die volgende jaar op een of ander manier geld te spaar sodat ek kon gaan swot die jaar daarna. Ek het eintlik net probeer uitstel. My ouers het aanvanklik gesê hulle sal help, maar toe later dat sy dit nie sal regkry nie.

Derde deal: Dit was nie eintlik ‘n deal wat ek gemaak het nie. Dit was eerder soos ‘n reaksie op die tweede deal. My oupa het gesê hy sal my finansieël help met my studies. Dit was die finale woord daarop. In die middel van November! Ek het Tukkies toe gery om te gaan inskryf.

Deur dit alles het ek geweet dat ek ‘n NG predikant moet word. Omdat ek my geestelike skoene die eerste keer aangetrek het in ‘n NG gemeente. Ek het ook geweet dit sal Pretoria moet wees. Omdat ek nie regtig baie kon spaar nie, sou ek nie ‘n ver opsie kon vat – soos Bloemfontein of Stellenbosch.

Hierdie is so oorsig in my roepingsbelewenis. Ek heg dit aan by my CV, sodat dit maklik aangestuur kan word saam met my CV.

 

Wanneer ek hierdie aan die einde van my CV byvoeg, is dit nie in bold nie. Dit is hier bold, net om aan te dui wat presies my skrywe is oor my roepingsbelewenis.

“Kerk wees” in die staat van inperking


Hierdie onderwerp is vir my gegee om iets oor te skryf. Dit is deel van daardie uitdaging wat ek vir myself gegee het, waar ek mense gevra het om vir my ‘n onderwerp te gee om oor te skryf binne so 250-300 woorde.

Ek is gevra om te fokus op die bediening van die sakramente en die missionale belang van dissipelskap.

Ek dink die omvang van hierdie onderwerp is baie groot. Ek gaan probeer iets skryf, maar ek glo nie dat 300 woorde enigsins genoeg is nie. Ek mag dalk eindig op meer as 300 woorde.

Wat is die sakramente? Nie almal weet wat dit is nie. Volgens die gereformeerde tradisie, is ‘n sakrament ‘n sigbare en voelbare genademiddel, wat ingestel is deur Jesus Christus, en wat aangewend word om gelowiges te help om Christus se verlossing te verstaan. Hierdie sakremente is nie self die middele wat genade gee nie. Dit is tekens wat heenwys na die werk van Jesus Christus – die Een wat die genade bewerk.

In die NG Kerk – soos meeste gereformeerde kerkgroepe – is die sakramente die doop en die nagmaal.

In die inperkingstyd wat ons deurgaan, word kerke uitgedaag om boodskappe te deel met hulle gemeentelede (en enigeen anders wat wil luister) deur internetplatvorms. Preke word gelewer via Facebook en YouTube. Oordenkings word gestuur via WhatsApp, en sommige predikante stuur selfs kort boodskappies per Twitter.

Die voelbaarheid van die sakramente gaan verlore.

Predikante kry dit reg om nagmaal te bedien tydens die aanlyndienste. Gemeentelede gebruik hulle eie brood en wyn of sap. Ek dink nie daar is iets verkeerd daarmee nie.

Dit lyk vir my egter moeilik om die doop te kan bedien in hierdie tyd. Ek hoop nie dat enigeen die inperkingsregulasies sal wil verontagsaam deur doopgeleenthede te hou nie – selfs al is daar net ‘n paar mense teenwoordig.

Die gereformeerde siening van die sakramente is vir my ‘n belangrike sleutel in hierdie tyd. Dit is slegs tekens, heenwysings, na die genadewerk van Jesus Christus.

Een Teoloog waarvan ek weet voel dat daar iets besonders is aan die gebruik van die sakramente in die samekoms van die gemeente. Ek stem saam met hom wat dit betref. Ek voel egter ook dat dit goed is dat die nagmaal gebruik kan word in die inperkingstyd tydens die aanlyndienste.

Die doop is moeiliker. Dalk is dit ‘n tyd waarin die boodskap beklemtoon kan word: die doop red niemand; die doop wys na die Een wat die reddingsdaad doen, Jesus Christus.

Dis lekker om te kuier oor 'n koffie